Nationaal Park Limburg

Eerlijk toegeven: het ziet er best mooi uit. Maar dat is vooral als je er doorheen rijdt en van het uitzicht geniet. Communiceren met de locals verdient niet echt de aanbeveling. Op de eerste plaats omdat je ze niet verstaat (ze vertikken het namelijk om ABN te spreken), maar op de tweede plaats omdat er sinds de sluiting van de steenkoolmijnen een collectief minderwaardigheidscomplex van eenzelfde proporties heerst. De oorzaak daarvan is een apathie tegen degenen die daar in de ogen van veel Limburgers verantwoordelijk voor zijn: de Hollanders. Of zoals onze reservebelgen ons in hun koeterwaals zo liefkozend noemen: de Huillanders.

Waar is het toch fout gegaan met onze vrinden onder de rivieren? Waar komt de drang tot het verkleden in dwaze kostuums terwijl men heel hard ‘Alaaf, alaaf, alaaf’ roept toch vandaan? Waarom vieren ze het hele jaar door Sinterklaas, maar zonder zwarte pieten? Laten we eens teruggaan in de tijd voor een analyse.

Al eeuwenlang bestaat in Limburg de drang tot ronddolen in gesteente onder grond. Dat begon al in het neolithicum (de jonge steentijd). In verschillende mijnen werd vuursteen gewonnen door Troglodieten (de vroegere bewoners van Limburg), totdat de Romeinen steentjes in het vuur kwamen gooien. Na de Romeinen kwamen de Merovingische koningen met tot de verbeelding sprekende namen als Childebert, Theuderik en Dagobert. Liefhebbers van de Matrix Trilogie zullen nu ongetwijfeld een ‘aha’ niet kunnen onderdrukken, want jawel: dat komt dus daar vandaan. Daarna kwamen de Karolingen, afstammelingen van ene Karel. Nee nee, niet Karel de Grote maar een andere. Overigens is dé Karel de Grote dan weer wel een afstammeling van die Karel, van de Karolingen, die eigenlijk Karel Martel heet. Deze koningen liepen allemaal rond in koningskleding. Je weet wel, van die lange gewaden waarbij een baard verplicht was. Zou dat dan de malle verkleedpartijen van de Limbugers kunnen verklaren?

Carnaval is van oorsprong een heidens feest en bestond feitelijk langer dan de Christelijke traditie rond het veertigdaags vasten. De katholieke kerk dacht dat het beter was om het feest dan maar voort te zetten, dan om het uit proberen te bannen. Goede zet, dat dan weer wel. Het carnaval dat in Limburg gevierd wordt is eigenlijk het Rijnlands Carnaval. Dat vindt haar oorsprong in de Pruisische tijd en daarmee imiteerde men (lees: stak men de draak met) de soldaten van het Pruisische leger. Waarschijnlijk hadden de Pruisen meer lol om die mallotige Limburgers die met dansmariekes en een Prins Carnaval weer de Pruisen nadeden dan andersom, maar dat even terzijde.

De behoefte om ‘anders’ te zijn speelt dus al sinds mensenheugenis. Dat verklaart ook waarom het merendeel daar Katholiek is, dé godsdienst voor liefhebbers van feesten en verkleedpartijen. Men gaat ook nogal prat op de zogenaamde Bourgondische levensstijl, maar dat is ook betrekkelijk. Limburgs bier werkt door toedoen van de zwaartekracht namelijk alleen maar onder de rivieren. Daarom wordt het dan ook gebrouwen in Gulpen. Ja, en dan staan ze zogenaamd schijnheilig lollig te doen en te hossen. Alaaf! Maar buiten de kroeg en in het dagelijks leven zijn het vaak muurbloempjes. Heb je een collega op het werk boven de rivieren die altijd stil in een hoekje voor zich uit zit te kijken? Dan is het vast een Limburger.

Wat moeten we ermee? Afstoten is verleidelijk, de dissidente provincie ziet er immers al uit als een blindedarm. Maar de regio (lees: België) is politiek te instabiel. En zoals de Engelsen het zo mooi zeggen: “Keep your friends close, but keep your enemies even closer.” De oplossing voor het probleem is echter simpeler dan men denkt: groot hek eromheen en maak er een Nationaal Park van. De Maas wordt een wildwaterbaan, van de grotten maak je een kuuroord met sauna en in met airco voorziene minivans met Limbo-bull bar kun je lekker op Carnaval Safari door Mestreech en omstreken. Een dagje uit naar het Zuiden is nog nooit zo leuk geweest!

Houd je wel aan de volgende simpele regels: ramen en deuren dicht, niet staan tijdens de rit, niet op het glas tikken en/of rechtstreeks in de ogen kijken en zeker niet voeren alstublieft.

Volgende keer: Flevoland.