Jeugd van Tegenwoordig: De Lachende Derde

Afgelopen vrijdag was het eindelijk zover: de nieuwe cd van De Jeugd van Tegenwoordig zag het levenslicht. Bij De Telegraaf had men blijkbaar al een recensie liggen,  maar wij nemen liever meer tijd om het nieuwe werk eens goed onder de loep te nemen. Want zo gaat het altijd met CD’s van het kwartet. Producer Bas Bron (De Neger des Heils) houdt gewoon van ingewikkelde beats en doortrapte loopjes. Leg daar een aaneenschakeling van gecompliceerde linguïstische hoogstandjes overheen en je bent al snel de weg kwijt. Het is daarom niet gek dat veel mensen snel oordelen dat de CD tegenvalt of gewoon slecht is. Maar daar zijn we het niet mee eens. Hier de Zuighaas-recensie met een afgewogen oordeel.

Van de Lachende Derde werd een hoop verwacht. Het was al een tijdje stil rond de Jeugd en net als eerder betekende dat niet dat de heren stil hebben gezeten. Bas Bron (als Seymour Bits) nam een slap commercieel plaatje op met EliZe, terwijl Faberyeyo zó overstroomde van creativiteit dat hij een briljante solo mixtape uitbracht. Toch hadden de heren er zin in. In de aanloop naar de CD-release werd een fantastische teaser verspreid.

Op het eerste nummer van de CD wordt meteen afgerekend met het verleden. in Zo volwassen, Zo beleefd trapt Willie af met een ode aan het internetbankieren. De track heeft een zware ondertoon en een ongemakkelijk gevoel dringt zich op. Het voelt beetje als een valse start. Het is typisch zo’n plaat die je vaker moet horen, maar niet mee moet beginnen. Het is voor ons een raadsel waarom de CD met deze muzikale knoop in je buik moest starten. We zullen het wel nooit te weten komen.

Na de ongemakkelijke ouverture gaan we verder met Sexy Beesten. Deze track was al gelekt en was daarom al redelijk bekend. Hoogtepunt van Sexy Beesten is zeker Bas Bron’s Vocoder stemvervormer op ongeveer driekwart van de plaat. Je zou bijna niet meer horen dat Willie in zingt. Dat zo’n stemvervormer nog meer voordelen heeft horen we op de eerste single Sterrenstof. Je kan namelijk niet vals zingen. Ja dat kan je wel, maar dat hoor je niet. De stem trekt op Bron’s apparatuur waarschijnlijk automatisch naar een toon toe, zodat het netjes strak klinkt. Op deze manier zou Vieze Freddy dan ook eenvoudig quasi-talentenjacht The Voice of Holland kunnen winnen. Sterrenstof klinkt als een zomerhit, zo een die je die graag luistert als je op weg naar het strand bent. Jammer dat ze een paar maanden te laat zijn. Willie rapt over zijn eigen jeugd en verteld met gepaste trots over alle wat hij zelf heeft opgebouwd. Fur gooit er een briljant refrein in. Hij gaat Loesoe in de Sky met Diamonds om zijn nek.

Voor ons begint de CD pas bij Electrotechnique. De geliefde stemvervormer van Bas Bron doet wat denken aan Aerodynamic van Kraftwerk, maar misschien willen wij dat gewoon horen. Ook in deze plaat gaat Freddy weer los met een geniale zanglijn. Vanaf dit moment komt de CD pas echt los en worden een paar hoogtepunten op elkaar gestapeld. Volgens sommigen is Huilend Naar De Club het absolute hoogtepunt van het album en niets minder dan de Purple Rain van 2010. Vooral Freddy is erg trots op de track: “Daar komen we alle vier heel hard met tekst.” Faberyayo over het thema van Huilend Naar De Club: “Iedereen heeft wel eens ruzie met z’n wijf. Dan kan je thuis zitten mokken, of je kan jezelf met tranen in je ogen naar de club slepen om je verdriet weg te feesten.”

Een ander hoogtepunt is De Broer van Edwin (We schillen appels in de hel). Het klinkt herkenbaar, want iedereen kent wel zo iemand. Onverwachts komt Bas Bron met een briljantje synthesizer solo die zijn muzikale genialiteit kenmerkt. Verder de moeite waard om op repeat te zetten: Aldiedingen, Get Spanish (zeker als je op vakantie in een Spaanstalig land bent) en Pappa Is Thuis, een sympathieke variant op Feberyeyo’s Papa.

De conclusie is dat De Jeugd van Tegenwoordig weer een briljant album heeft afgeleverd. Een album waarin veel  elektronische stijlen een plekje hebben gekregen. De Jeugd kan nog nauwelijks een hip hop act genoemd worden. Als we dan toch een hokje moeten verzinnen:  surrealistische electrofunk rap. Of je het wilt of niet: De Jeugd kom de komende tijd weer hard en volop in de belangstelling. Hier bijvoorbeeld al een recent optreden in DWDD. En wie weet wat ons nog allemaal te wachten staat. Hier alle optredens zoals nu bekend. Ga ze zien!

Voor nu kan je de Twitter stream in de gaten houden. Twitter je favoriete citaat van het nieuwe album hier. Als je zou willen, kan je het album hier downloaden, maar beter koop je hem gewoon hier. Ze verdienen een plaatsje in je kast. Toch?

Totale speelduur: 51:30 minuten