Kebabreporters: Dönerland – de kebabspecialist
Broodje nummer één in mn mik, we lopen weer verder door de Kinkerstraat. Dertig meter (spreekwoordelijk) later is een Döner Plaza, maar die laat ik links liggen. We wandelen ineens tegen een bord aan dat toch echt te aanlokkelijk is om voorbij te lopen. ‘Kebabspecialist‘ staat er. Deze zaak op nummer 312 draagt de naam Dönerland. Op de menu’s staat ook nog eens: ‘De eerste en de beste in Amsterdam’. Kom maarrrrrrrrrrrrrrr op!!
Al snel kreeg ik mn broodje gebracht in het welbekende bakje. Vorkje erbij, alles in ordnung. Een grote fles knoflook ernaast, sambal staat al op tafel. Met zo’n bord en zo’n claim moet het natuurlijk wel wat worden met de Dönerland. En ja, het was wat. Een bovengemiddeld broodje dat hier geserveerd werd! Eindelijk weer eens een tentje waar je echt waar voor je geld krijgt.
De drie euro die ik kwijt was, bezorgde me een overheerlijk geroosterd broodje dat door zn dunne korst perfect gegeten kan worden. Tevens droeg dit broodje de beste ribbeltjes die me tot nu toe onder ogen kwamen in de wereld die Döner heet. Genoeg vlees om tot de bodem te kunnen blijven entertainen en de juiste dosering, perfect verdeeld, groenvoer. Groenvoer dat bestond uit rode kool, ui, wortel, tomaat en komkommer… Klinkt normaal toch? Maar dat was het niet. Er zat iets zuurs in en, zoals de lezers wellicht weten, daar hou ik van. Lekker zuur dat afsteekt tegen het kruidige vlees, de waterige, maar hitsige sambal en de frivole knoflooksaus. Ja, dit is een goed, bovengemiddeld broodje kebab. Ik geloof dat het ook met liefde wordt gemaakt; er hangt een positieve air in dit fijne tentje. Binnenkort eens een grote halen, kijken of het uberhaupt concurrentie is voor de Ibo in dit deel van de stad.
Kebabreporters: Leeman Döner, twee jaar later
In 2009 werd deze bekende toko in Amsterdam al eens bezocht door Peter, wat resulteerde in een recensie die er mocht zijn. Het is inmiddels twee jaar later en tijd voor een nieuw kritisch bezoek. De standaard moet hoog blijven en we kunnen niet altijd maar terugkijken naar kebabs die we in het interbellum aten. Without further ado, de Leeman Döner!
Na een behoorlijk aantal weekenden te lui zijn om op de fiets te stappen, was het gisteren eindelijk zover. Ik zou naar de van Woustraat fietsen om de infamous Leeman Döner te testen.
Toen we in 2010 naar dat suffe, snel te vergeten, hiphopfeest Appelsap gingen, was hij gesloten. Dus bezocht ik uit kebabnood de suffe, snel te vergeten en inmiddels een stil faillisement gestorven Dönerium aan de overkant. Wat een kutdag was dat zeg. De Leeman Döner dus. Veel over gehoord. Ze maken in ieder geval hun eigen brood.
Na een stief kwartiertje fietsen parkeerde ik mn stalen ros naast nummer 160 en stapte verwachtingsvol naar binnen. Zo, het is me een partij warm hier binnen!!! Een kleine ruimte vol dikke spitten en drukdoende Lee-mannen (en vrouwen). Dit is een tent waar het altijd aan is; er staan nu dan ook vier, vijf man binnen te kanen en te bestellen. De keus is kip of lam, ik betaal twee euro. Erg snel krijg ik mn schatje in de handen gedrukt. Buiten, aan een statafeltje, begint het werk. Wat meteen opvalt aan deze döner is het brood. Zelfgemaakt. Lekker dun brood met redelijk wat meel of wat dat witte spullie ook is. (hoe zeg je dat?? het geeft af? je fikken worden er wit van?)
Goed.
Het werkt; het brood is erg lekker en eet goed weg. Ook heb je het idee, nee, het IS zo, dat je meer vlees dan brood hebt. Significant meer vlees dan brood. Het vlees is zoals verwacht vers van de rol en smaakt fijn. Ik twijfel of het lam is…maar lekker is het wel. De sambal is precies goed, de knoflooksaus is wat matig. Daar mag meer van het hoofdingrediënt in. Wel lekker grote flessen op tafel trouwens. Het enige, echte, minpuntje is dat het qua groente hoort bij de Twilight Zone die twee-eurokebab is. Er zitten verdomme alleen wat sliertjes sla op.
Nou zie ik verderop tomaat en wellicht nog veel meer handel, maar dat is schijnbaar voor andere gerechten ofzo. Jammerdepammer…misschien dat ze wat extra’s zouden kunnen doen, dan stijgt de Leeman meteen hard in de ranking. Oordeel; goeie tent, dat brood kickt ass, jammer van het groenvoer.
Kebabreporters: Bakkerij Yildiz, Bos en Lommerweg Amsterdam
Ik begin weer een beetje in te komen geloof ik. Soms eet je stapels kebab in een week, soms eet je een maa..nou, oké, twee weken geen kebab. Dit weekend heb ik er weer een paar ingegooid dus nu zit ik, lekker op de zondagmiddag thuis, potje Mozart aan (Andante cantabile, lekker highbrow en pseudo-decadent), te typen. Allemaal voor The Cause en voor jullie natuurlijk, de trouwe lezers van deze fantastische website.
Waar was ik?
Er was niet bijster veel te doen dit weekend. Vrijdag gingen we een potje poolen en dronken we her en der wat glaasjes bier. Zaterdag verkenden we de rosse buurt en hieven we nog enkele glaasjes meer. Allemaal vrij standaard dus.
Tijdens deze tochten ontdekte ik meerdere zaken die de moeite van het bezoeken waard zijn, maar de exacte lokaties zijn vannacht uit me gezweet of via andere kanalen ontsnapt. Ik herinner me een Döner World die claimde kickass te zijn, plus een pita gyrostent die ik zeker nog eens ga terugzoeken.
Rond een uur of drie vannacht haalde ik de fiets op en moest en zou wat eten.
Sta je daar, in de Leidsestraat, op een zaterdagnacht….echt…erger wordt het niet.
De Miami is een van de weinige open tenten, veel lam publiek present. Mezelf incluis.
De döner kebab die ik haalde, zal ik snel vergeten.
Niet omdat ie kut was, want daar heb ik geen idee meer van.
Echt…ik weet dat ik bestelde, met een Chinese gozer praatte naast me en verder….???
Hoeveel kostte het? geen clou.
Genoeg over de Miami, je komt er toch niet terecht.
Mocht je er langs paraderen, paradeer dan gewoon verder.
Waar ik wel iets over wil zeggen, is een klein bakkertje aan de Bos en Lommerweg.
Op de hoek van de Admiraal de Ruyterweg en de Bos en Lommerweg zit bakkerijYildiz.
Ik rij daar regelmatig langs in bus 21 en zie dan die rol hangen, maar was er nog niet binnengestapt.
Vanmorgen veranderde dat.
Dit is duidelijk meer bakkerij dan slagerij, maar daar hoeft niets mis mee te zijn.
Het zelfgemaakte broodje werd geroosterd, vlees kwam uit de au bain marie en er was, naast ijsbergsla, geen groenvoer te bekennen.
Vrij skeer allemaal.
Ik moet zeggen; ze krijgen toch een voldoende van me.
Het brood was beter dan standaard en de knoflooksaus, daar zat een beetje citroen in ofzo. lekker frissig zuur en daar hou ik wel van.
Het vlees was gewoon vlees…geen klachten daar.
Deze döner at lekker weg, kostte me 3.50 denk ik (met een blikje coca-cola kwam het op vier nogwat).
Nou heeft Peter Schaap tijdens de laatste Kebabtour even verderop een broodje gehaald voor twee euro, maar ala..die zal ik er eens naast leggen en dan zal het verschil liggen in het vulvermogen. Is het hapslikweg of is het hapsliksliksliknognietweg??
Het enige minpunt van deze tocht was de verschrikkelijke kop van deze gozeronderweg maar verder; een geslaagde middag. Bakkerij Yildiz dus….op zondag open, ook fijn.
