Kebabreporters: L’Amor, Amsterdam
V
andaag was het weer zover, ik moest voor mijn opleiding tot media bobo weer eens in Amsterdam zijn. Ook heb ik een jarige broer deze week, dus ben ik na mijn afspraak de stad in gedwaald om meer toys voor hem te halen. Helaas, de zaak die toys verkoopt bleek dicht (Toys… Hoewel ik het sentiment om op maandag gewoon dicht te blijven wel weer kan waarderen), maar in Amsterdam was ik, dus laten we dat moment dan meteen maar aangrijpen om kebab te eten.
Nu ben ik niet heel erg bekend in Amsterdam, dus het werd gewoon een kwestie van rond dwalen. Nou was dat met het zonnetje op mijn hoofd niet echt een drama, maar de weg kende ik dus niet. Voordat ik wist wat er gebeurde keek opzij recht in de dode ogen van een vrouw in verre staat van ontkleding. Ah, ik was op de Wallen. Nou weet ik dat ze daar in warm vlees specialiseren, maar hoewel ik nog nooit gehoord heb over iemand die soa’s heeft opgelopen via een broodje kebab was ik niet van plan om de eerste te zijn. En ja, ik weet dat de kebabbers vaak een rubbertje om (hun handen) doen, maar toch bleef ik wat huiverig. Ik plaatste een berichtje op Facebook dat ik twijfelde aan het halen van kebab op de Wallen en werd onmiddellijk door Bas toegejuicht. ‘Ok, ok, ik offer me wel op.’ was de gedachte.
Vervolgens kwam ik tot de conclusie dat ik geen cash bij me had. Op zoek naar een pinautomaat dwaalde ik weer helemaal terug tot het station (als gezegd, niet bekend in A’dam) en tegen de tijd dat ik eenmaal papieren valuta in mijn handen had trilde deze zelfde handen van de honger. Eten, en snel.
Ik liep wel weer een beetje terug, maar toen ik eenmaal op de Lange Niezel stond en Pizzeria/Grillroom L’Amor zag twijfelde ik geen moment. Dan maar geen Wallen. Half stoned door het tweederangs meeroken met de Britse toeristen wankelde ik naar binnen.
De zaak zag er netjes uit, en verkocht alles van gebak tot kebab (Gebab?). Overigens grappig om te zien dat er allemaal beeltenissen van Maria hingen, die zie je meestal niet als je kebab besteld. Ik bestelde een broodje en een flesje cola en kon hiervoor €7,50 afrekenen. De WC had ook nog een briefje dat dit €0,50 zou kosten, maar aangezien ik al eten besteld had werd hier niet om gevraagd. Mooi.
Het vlees van een gelijmde rol en werd nog even opgebakken. Het brood was lekker knapperig Turks brood. Er werd vlees in gemikt, een lading groenvoer bestaande uit sla, grote stukken tomaat en komkommer, en het geheel werd mij toegereikt met de opmerking dat ik er zelf saus uit de flessen op kon spuiten.
Na dit gedaan te hebben kan ik concluderen dat de knoflooksaus volstrekt standaard was, de sambal proefde ik nauwelijks (plus de fles zat niet goed dicht ofzo, waardoor ik allemaal sambal over mijn shirt heen spoot. Fijn.), en het was weer een typische begin-als-vegetariër-en-eindig-als-carnivoor verdeling. Het vlees was, jawel, kip, maar lekker gekruid.
Toch, ondanks de keuze voor standaard producten en de minder interessante verdeling was het geheel wel erg vers en smakelijk. Ik had overigens nog flink wat over tegen de tijd dat ik vol zat. Na deze foto genomen te hebben heb ik er nog drie happen in geforceerd omdat ik het echt lekker vond, maar daarna heb ik met ietwat spijt (zeker gezien de prijs) de rest toch weggegooid.
L’AmorLange Niezel 6
1012 GT Amsterdam
Kebabreporters: Sphinx te Rhenen
Afgelopen zaterdag was een heerlijke zomerdag. Zo lekker dat ik had besloten om een tyfus eind te fietsen voor een bezoek aan mijn oma en een broodje kebab. Het laatste liep helaas uit op een regelrechte ramp. De eigenaar van deze toko hoort zich kapot te schamen!! Wat een blamage was dat…
Oké, de Sphinx in Rhenen dus. De tent waar je NIET wil eten maar wat ik helaas dus wel deed. Zoals ik al zei. Heerlijk zonnetje. Eind gefietst. Honger!! Ik liep naar binnen en bestelde een broodje. Groot of klein? doe maar klein. Dat is dan 5,50 werd er gezegd alsof het de normaalste zaak van de wereld was. Hoorde ik dat goed 5 euro fucking 50?? Ik kijk naar de grote menulijst en zie dat het blijkt te kloppen. Een groot broodje mag hier zelfs 7,50 kosten. In verband met mijn absurde honger besloot ik dat het toch moest gebeuren en rekende ik af. Colaatje er bij tegen de dorst en kijken maar wat voor een kasteel deze beste man gaat bouwen voor deze absurde prijs. Het eerste wat hij deed was een pita onder de grill gooien. Ik voelde me onmiddellijk genaaid en besloot de rest van de zaak onder de loep te nemen. Het eerste wat opviel was het grote draaiende spit. Het plastic nog om het vlees. Maar wat was dat nou… De kachel stond ook al aan. Kleurde duidelijk oranje. Het spit draaide nog wat verder rond zodat het de andere gescheurde/gesmolten zijde van het plastic kon onthullen. Hé kerel! Dat gaat niet helemaal goed hoor met dat spit! Het plastic smelt in het vlees. Welnee, zo gaat het er makkelijk vanaf. De rol is namelijk bevroren. Ik zeg nog een keer dat dat dus echt niet kan. De eigenaar beantwoord mijn opmerking met een blik van waar bemoei jij je mee en graait wat vlees van gister uit de bain marie. Dit gaat in een pannetje onder de grill. Gelukkig niet vers van de rol dus in dit geval. Begrijp me niet verkeerd. Tegenwoordig krijg je bijna overal kanker van en ik kan daar vrij goed mee leven maar fuck verdomme niet met mijn broodje kebab!!! De enige rede dat ik hier nog zat was dat ik al betaald had. Vervolgens ging het volgende verkeerd. De verkoper pakt zo’n spuitfles waar normaal saus in zit en knijpt het over de pan met vlees. Fucking water! Wat doe jij nou?? Wordt het vlees lekker mals van is het antwoord. Kom op zeg, dat gelooft toch niemand! (Blijf rustig Bert! Je hebt al betaald maar blijf rustig!) De man kijkt me zwaar geirriteerd aan en begint mijn pita open te snijden en te vullen. Met een aantal harde knepen probeert hij vervolgens zijn laatste beetje knoflooksaus over mijn broodje te ruften. Dit lukt met enkele druppels. Ik neem het broodje uit zijn handen en loop kwaad de zaak uit. Neem een foto voor de deur. Probeer een aantal happen en besluit de helft van het broodje weg te flikkeren. 5 en een halve fucking euro voor een pita met half gegrilled half gekookt vlees. Mini beetje knoflook en helemaal niks aan groenvoer! Ik ben voornamelijk carnivoor maar een beetje groenvoer mag best hoor. Wat een schande voor een kebabzaak was dit zeg!
Kebabreporters on tour: Den Haag, Ensar Firini
De Tour was begonnen. We waren in Den Haag. Tedje zou ons naar prachtige locaties leiden. Zoals te zien kreeg vrijwel iedereen binnen 5 minuten een bekeuring aan zijn ass. Ik stond ondertussen in een Kebabzaak. Als je vanaf station HS de stationsstraat in loopt kom je vrij snel aan je linkerhand op nummer 97 bakkerij Ensar Firini tegen. Ik liep iets te vroeg naar binnen dus de beste man had nog geen klanten gehad en daarom geen wisselgeld. Of ik even bij de buren wilde gaan wisselen dan maakte hij het broodje klaar. Aangezien de buren ook niet konden wisselen besloot ik een flesje cola te halen bij de islamitische supermarkt aan de overkant. Eenmaal terug gekomen in de bakkerij lag er een mooi zilver pakketje voor mij klaar. Het eerste Haagse broodje was daar!! Kosten was 3 euro.
Aangezien de rest van de groep dus werd bezig gehouden door de sterke arm der wet besloot ik hen even te laten voor wat ze waren en aan de overkant in een bushalte mijn broodje bakker te maken. Wat had ik precies gekregen? Een behoorlijke unit. Met in eerste oogopslag al behoorlijk veel tomaat. Het broodje was goed geroosterd. Helaas was het gevuld met kipkebab. Stevig gekruid om de kipsmaak te verdoezelen maar niet gelukt. Als groenvoer de gebruikelijke sla komkommer tomaat maar ook tomaat en tomaat. Jezus wat zat er veel tomaat op dit broodje. Echt teveel. Het broodje werd afgemaakt met wat knoflooksaus en kennelijk wat sambal alleen was deze laatste niet te proeven. Even later was het broodje op. De boetes op zak en konden we verder. We zouden nauwlettend in de gaten worden gehouden.
