U leest het juist. De man sterft uit. En dat is erg.

Vroeger was een man iemand die de zichzelf de baas was, iemand die, na een dag hard lichamelijk werken in de bouw thuis kwam, voeten op de bank, krantje, biertje, 2 kilo vlees wegwerkte, daarna met zijn ongeschoren stoppels het tuinhek schuurde en het met zijn rughaar in de grondverf zette om tenslotte met zijn gescheurde kleding zijn auto in de was te zetten en zijn vrouw aan haar haren het bed in te sleuren voor een stevig potje dominante nuecksecks en vervolgens (zonder gedoucht te hebben) in slaap te vallen. Dit soort man is baas over zichzelf, baas over zijn vrouw en baas over zijn huis. Hij en zijn ego.

Dat soort mannen is deaud! De man van nu is iemand die zich zorgen maakt om zijn kleding, zijn haar, zijn huid, zijn geur en schoenen. Hij heeft meer crèmpjes en luchtjes en schoenen dan zijn vrouw en doet er langer over om zichzelf dagklaar te maken dan ooit tevoren.

Continue reading →